روایت جلادان و شهیدان سال 67

رهبری

اخبار

 آخرین اخبار 

ماجرای نیمروز: رد خون

روایت جلادان و شهیدان سال 67

روایت جلادان و شهیدان سال 67
1398/7/20
12:43 1395

 

«رد خون» نسبت به قسمت قبلی «ماجرای نیمروز» روایت پیچیده‌تری دارد؛ چون جنبه‌های روان‌شناختی در آن پررنگ‌تر است.

 

آرش فهیم

«رد خون» نسبت به قسمت قبلی «ماجرای نیمروز» روایت پیچیده‌تری دارد؛ چون جنبه‌های روان‌شناختی در آن پررنگ‌تر است. این پیچیدگی در جبهه «خیر» بیشتر است. از این نظر که در قسمت قبلی، نیروهای خودی، خالص‌ و بی‌پروا و «یکدست» نمایش داده شد؛ طوری که مخاطب فیلم با هر گرایش فکری و هر سلیقه‌ای با آنها همراه می‌شد؛ حتی «کمال» به‌عنوان نماینده طرز تفکر به اصطلاح افراطی، شمایلی قهرمان و ناجی داشت و موجب پالایش فضای فیلم می‌شد.

اما «ماجرای نیمروز: «رد خون» فاقد قهرمان به معنای واقعی است و شخصیت‌های مثبت آن، خاکستری به تصویر کشیده شده‌اند. قرار بوده «صادق» شخصیت‌محوری باشد، اما هیچ فرصتی برای برقراری ارتباط عاطفی مخاطب به وی در طول فیلم فراهم نمی‌شود. کمال، همچنان تند و آتشین است، اما جذابیت سابق را ندارد و به نظر می‌رسد کمی خسته است. البته این مسائل، ناشی از پس زمینه سیاسی و اجتماعی آن مقطع از تاریخ ایران است. دورانی که نیروهای انقلابی، نظامی و امنیتی کشور، شرایط دشوار و پیچیده‌ای را می‌گذراندند. پایان جنگ تحمیلی و نوشیدن جام زهر، خود حادثه‌ای زهرآگین برای آرمانگرایان آن زمانه بود. تحرکات گروهک‌های مختلف و هجوم خون‌آشامان منافق به کشور، به اضافه تغییراتی که رفته رفته در صفوف نظام سیاسی ایران در حال اتفاق بود، آن روزها را به یکی از دوره‌های پرتقاطع و سخت تاریخ ایران تبدیل کرده است. سالی که به اندازه یک قرن حادثه و ابهام و سؤال در بر دارد، اما نظام فرهنگی ما کمتر به سمت این بخش از تاریخ رفته. اما تلخ‌ترین حادثه در آن زمان، حمله سازمان به اصطلاح مجاهدین خلق به مردم و هموطنان خودشان بود. به همین دلیل هم بر خلاف قسمت اول «ماجرای نیمروز» که مطابق شرایط زمانه‌ای که به تصویر کشیده «حماسی» است، «رد خون» هم مثل دوران به تصویر کشیده شده یک «تراژدی» است.

فیلم «ماجرای نیمروز:رد خون» صریح‌ترین فیلم در نمایش رذالت و خباثت منافقین است. تلفیق حرف‌ها و دیدگاه‌های ایدئولوژیک سران این سازمان مخوف با جنایات آنها، نوعی هم‌پوشانی نظر و عمل را در فیلم پدید آورده است. در فیلم، هم صحنه‌هایی از اردوگاه ‌اشرف می‌بینیم و اینکه دستگاه مغزشویی آنجا چگونه کار می‌کند و هم بازتاب افکار منافقانه را در ترور و جنایت. صحنه‌های تکان‌دهنده قتل‌عام مردم و به دار آویختن پاسداران و به آتش کشیدن اجساد، این اثر را به فیلم‌های ژانر وحشت نزدیک کرده است.

«ماجرای نیمروز2: رد خون» قطعا نسبت به «ماجرای نیمروز» در تهییج و جلب رضایت مخاطب، عقب‌تر است. چون داستان این قسمت از فیلم، سنگین‌تر است؛ ضعف در شخصیت‌پردازی و ضعیف نشان دادن جبهه خودی‌ها هم مزید بر علت شده است. نباید فراموش کرد که مخاطب این فیلم با هر گرایش و طرز فکری، انتظار «قهرمان» بودن مدافعان وطنش را دارد. اما نقطه قوت فیلم، افشاگری درباره برخی از واقعیت‌های سازمان منافقین و برملاساختن تاریخ تاریک جنایات آنهاست. جلوه‌های ویژه و صحنه‌های جنگی فیلم نیز دارای جاذبه هستند.

 

خبرهای مشابه

نظرات کاربران

ارسال نظر