اخبار

 آخرین اخبار 

لطفا برای بچه هایتان بخوانید

وقتی آن ها از بازی هایشان لذت نمی برند

وقتی آن ها از بازی هایشان لذت نمی برند
1399/4/22

جام جم البرز: مدتی پیش یک کاریکاتور خنده دار دیدم که دوستی برایم فرستاده بود. این کاریکاتور دو تصویر داشت. در  اولی، پدری به فرزندش می گوید که به دلیل انجام دادن یک کار اشتباه، باید تنبیه شود. تنبیه او این بود که باید برود و در اتاقش بماند و از آن جا بیرون نیاید. آن کودک هم به خاطر در نظر گرفتن این تنبیه زده بود زیر گریه و حسابی اشک می ریخت.
در تصویر دوم، داستان کاملا فرق می کرد. پسرکی مثل کودک اولی مرتکب یک اشتباه شده بود. پدرش برای او تنبیهی مثل پسر اولی در نظر گرفته بود. با این تفاوت که او خوشحال و خندان بود و از این تنبیه راضی به نظر می رسید. فکر می کنید تفاوت این دو تصویر در چه بود؟
تصویر اول، داستان کودکی آدم بزرگ ها بود. آن وقت ها اگر بچه ای اتاقی داشت، در این اتاق جز یک میز تحریر و یک تختخواب چیز دیگری وجود نداشت. تازه اگر همین هم بود، بزرگ ترهای ما باید خدا را شکر می کردند. چون معمولا بچه های قدیم، صاحب اتاق جداگانه و وسایل شخصی به این معنا نبودند.
تصویر دوم این کاریکاتور، داستان کودکان و نوجوانان امروز بود. برای همین وقتی کسی در اتاقش رایانه، وسایل بازی و امکان تفریح و سرگرمی داشته باشد، چه تنبیهی بهتر از این که در اتاق زندانی شود!
می خواهم این را بگویم که امروزه وسایل بازی و سرگرمی برای کودکان و نوجوانان به اندازه ای فراهم است که خیلی ها دلشان نمی خواهد پایشان را از خانه بیرون بگذارند و در گرمای تابستان توی کوچه و پس کوچه های شهر و یا حتی روستا فوتبال و گل کوچک بازی کنند، یا وسطی، هفت سنگ، بالا بلندی، قایم باشک و ... بازی کنند.
باورکنیم که بازی های خانگی، رایانه ای و ... حسابی ما را تنها کرده است. یک نفری می نشینیم جلوی نمایشگر و با یک ماشین، هواپیما و چیزهای دیگر به جنگ دشمنان قدرتمند مان می رویم. در حالی که قدیم ها، گاهی 10- 15نفر جمع می شدند و با هم به صورت دسته جمعی بازی می کردند.
بازی های امروز غیر از این که ما را تنها کرده اند، خشن و عصبی بارمان می آورند. چون حریف ما در این بازی ها یک نوجوان هم سن و سال ما نیست که زور و قدرتی مثل ما داشته باشد. یک عده آدم بزرگ با فکرهای عجیب و غریب نشسته اند و برنامه این بازی ها را نوشته اند. در حالی که  وسطی، هفت سنگ یا فوتبال که بازی امروزی تری است گروهی از بچه های هم سن وسال با هم بازی می کنند که قد و قامت نزدیک به هم دارند و مشخص است که زورشان هم به یک اندازه است.
باورکنید خودم هم می دانم که با نوشتن این مطلب نمی توانم کسی را از پای رایانه بلند کنم! فقط می خواستم لذتی را که نمی بریم به یادتان بیندازم، لذت بازی های گروهی و دوستی های صمیمانه ای که تا سال ها عطر و طعمش باقی می ماند، دوستی هایی که ما را از تنهایی در می آورند.

 

خبرهای مشابه

نظرات کاربران

ارسال نظر

عضویت در خبرنامه

اطلاعات شما جایی منتشر نخواهد شد.