اخبار

 آخرین اخبار 

بررسی ابعاد اقتصادی دوران پسا کرونا

بررسی ابعاد اقتصادی دوران پسا کرونا
1399/2/28

عمار ایزدیار
 

تبعات منفی این ویروس برای ما و جهان سرنوشت متفاوتی رقم خواهد زد.
این اولین بار است که یک اپیدمی اقتصادهای توسعه‌یافته را درگیر می‌کند. اقتصادهای توسعه‌یافته موتور محرکه اقتصاد جهان هستند، طبعا با فرونشستن این اقتصادها احتمال ورود به رکودی جهانی وجود دارد. مگر این که به زودی راهی برای کنترل شیوع و اثرگذاری کرونا یافت شود.
این بحران عرضه و تقاضا را در اقتصاد تحت تأثیر قرار داده و اقتصاد را به رکود خواهد کشید.
بحران کرونا یک بحران فراگیر است و همه دنیا و همه اقشار را درگیر خود کرده، این بحران مساله «همه» است نه فقط مساله مبتلایان یا مساله کشور ما ایران.

به دلیل جهانی‌شدن اقتصاد و وابستگی متقابل کشورهای مختلف به یکدیگر امکان قرنطینه یک کشور وجود ندارد. حتی اگر کشوری در شرایطی آرمانی خود را از دنیا ایزوله کند، با اولین اتصال ناگزیر به زنجیره جهانی راه را برای ورود ویروس باز کرده است.

این بحران در یکی بدترین دوران تاریخی برای اقتصاد ایران اتفاق افتاد.
مردم در مشکلات پیشین پس‌اندازهای احتیاطی خود را مصرف کرده‌اند و حالا توان اندکی برای مقابله با این شرایط ویژه دارند.
بنگاه‌ها با بحران نقدینگی و سرمایه در گردش روبرو هستند.
منابع بودجه‌ای دولت با توجه به وابستگی به نفت و کاهش بسیار محسوس آن بسیار محدود است.
اقتصاد ایران با چالش‌های چندگانه ساختاری مواجه است: بحران بانکی، بحران صندوق‌های بازنشستگی، بودجه وابسته به نفت، تورم، تحریم و ...

بخش خدمات در وهله‌ی اول و پس از آن صنایع محصولات بادوام و غیرضروری از این بحران بیشترین ضربه را می‌خورند.
لازم به ذکر است صنایع تولیدکننده محصولات بهداشتی رشد قابل توجهی داشتند.

اغلب بنگاه‌ها با کمبود تقاضا برای محصولاتشان مواجه می‌شوند. رکود به وجود آمده مسائل مربوط به نقدینگی و سرمایه‌ در گردش بنگاه‌ها را عمیق‌تر می‌کند و مسائل جدیدی نظیر عدم توانایی برای بازپرداخت وام‌های پیشین، پرداخت مالیات و بیمه به وجود می‌آورد.

این بحران بر تعاملات تجاری اثر جدی دارد، در کاهش قیمت نفت خام موثر بوده و به صنعت گردشگری دنیا ضربه جدی زده است. کاهش گردشگری خروجی، کاهش قیمت محصولات خام وارداتی و کمک‌های بین‌المللی می‌توانند تا حدی در کاهش عمق این بحران موثر باشند.
بودجه دولت نیز به دلیل کاهش قیمت نفت، کاهش صادرات محصولات پتروشیمی، افزایش هزینه‌های بهداشت و سلامت و سیاست‌های مقابله با بحران کرونا، کاهش گردشگر ورودی و صادرات غیرنفتی با بحران کرونا تحت فشار دوچندان قرار خواهد گرفت.
پیشنهادات:
1- سیاست های پولی:
تا حد ممکن می‌بایست با یک سیاست پولی انبساطی کاهش تقاضا جلوگیری کرد. هرچند این سیاست در آینده با تورم همراه خواهد بود ولی در شرایط فعلی ناگزیر از پذیرش این تورم هستیم.

2- سیاست مالی (بودجه‌ای:(
دولت برای جلوگیری از ورشستگی بنگاه‌ها و حفظ زنجیره تامین باید با مسامحه بیشتر با صنایع برخود کند. دولت می تواند با به تعویق انداختن مالیات یا کاهش سهم تامین اجتماعی به بنگاه‌ها، امکان و انگیزه لازم برای تداوم فعالیت را بدهد. سیاست‌های حمایتی-معیشتی برای کمک به خانوارها و کسب‌وکارهایی که تاب آوری این شرایط دشوار را ندارند از سیاست‌های ضروری است که لازم است دولت به سرعت و با توجه ویژه نسبت به آن اقدام نماید.

3- سیاست تجاری:
از آنجا که بحران کرونا مستقیما به تعاملات تجاری آسیب زده است،‌ دولت باید تسهیل کننده مراودات تجاری باشد.


 

خبرهای مشابه

نظرات کاربران

ارسال نظر

عضویت در خبرنامه

اطلاعات شما جایی منتشر نخواهد شد.