اخبار

 آخرین اخبار 

فرشته خدابین، دکترای مدیریت آموزشی در گفتگوی اختصاصی با جام جم البرز:

معلم باید تسهیل گر و هدایت کننده باشد

معلم باید تسهیل گر و هدایت کننده باشد
1400/8/27

چرا که بی توجهی و سرکوب استعداد کودکان باعث سرخوردگی و سردرگمی آنها خواهد شد. همین موضوع به ظاهر ساده، موجب تصمیم های نادرست در انتخاب رشته تحصیلی و شغل در آینده خواهد شد. به همین دلیل مسیر زندگی دچار چالش های آزاردهنده می شود و این موضوع آغازی بر بحران های روحی و روانی برای نسل جوان جامعه است. یک سیکل معیوب که هر چه برای خارج شدن از آن تلاش می کنیم به نقطه اول بر می گردیم. اینجاست که اهمیت شیوه آموزش در مدارس نمایان می شود.  در همین رابطه روزنامه جام جم البرز با دکتر فرشته خدابین، فارغ التحصیل دکترای مدیریت آموزشی گفتگویی اختصاصی انجام داده است که ماحصل آن را در ذیل می خوانید:

در خصوص سوابق شغلی خود به صورت مختصر توضیح دهید.

من در ابتدای فعالیت خود، آموزگار و دبیر بودم و سپس مدیریت مجموعه های بسیار بزرگ را بر عهده گرفتم.

از میزان اهمیت به کارگیری شیوه های نوین آموزشی در مدارس کشور بگویید.

 کارشناسان بزرگ تعلیم و تربیت که در دنیا و ایران کار می کنند، طی یک آسیب شناسی به این نتیجه رسیده اند که مدارس استعدادها را از بین می برند. چون سیستم آموزشی ما قدیمی است و در آن دانش آموز ، نادان و معلم دانای کل حساب می شود. بنابراین اجازه بروز استعداد و توانایی به آنها داده نمی شود. در سند تحول بنیادین که آموزش و پرورش از آن دفاع می کند پرورش انسان چندساحتی است. مهارت هایی که هم اکنون دنیا به سمت آن حرکت می کند، پرورش یک شهروند جهانی است. سازمان جهانی یونسکو، سواد را خواندن و نوشتن و حساب کردن نمی داند، ولی به عنوان مثال مهارت رسانه ای مهم است. خوب است معلم یک تسهیل گر و هدایت کننده باشد. او باید استعداد دانش آموز را کشف کند تا هرکس براساس ویژگی های فیزیکی و روانی و یا توانایی و علایق هدایت شود. معلمی، معلم واقعی است که کودک را از نقش دانای کل به سمت تسهیل گری سوق دهد. نظام قدیم یک انسان توانمند و یک شهروند جهانی نمی سازد. یک کاریکاتور می سازد و فقط مغز را بزرگ می کند. بسیاری از دانش آموزان از نظر توانایی های جسمی نیاز به حرکات اصلاحی ورزشی دارند و بسیاری از نظر روانی افسرده بوده و حتما باید روانشناس یا مشاور در مدرسه به آنها کمک کند. هیچکدام از موارد ذکر شده در سیستم آموزش سنتی لحاظ نمی شود و به همین دلیل خروجی خوبی هم نخواهیم داشت.

پاندمی کرونا چه تاثیری بر ادامه روند آموزش در مدارس گذاشته است؟

 بسیاری از معلمان به دلیل کرونا به تدریس ادامه ندادند. چون وقتی در تمام زمینه ها اطلاعات کافی نداشته باشیم و مجبور به تدریس آنلاین شویم مورد رصد و قضاوت بیشتری قرار می گیریم، بنابراین مجبور به ترک کار می شویم. از طرفی اولیاء از حضور بچه ها در مدرسه نگران بودند و چون کلاس ها آنلاین بود و تفاوتی بین مدارس غیر انتفاعی و دولتی نبود، فرزندان خود را بیشتر در مدارس دولتی ثبت نام کردند و این موضوع برای کسانی که برای آموزش و پرورش هزینه می کردند سودی نداشت. بنابراین تعداد دانش آموزان دولتی افزایش یافت و از این رو نظام آموزشی تقلیل یافت. از طرفی به دلیل عدم حضور معلم میزان تقلب درسی بچه ها زیاد شد. آموزش یک سری مهارت ها حتما باید به صورت حضوری باشد. بسیاری از دانش آموزان به دلیل استفاده زیاد از تلفن همراه مشکل بینایی پیدا کردند. به نظر من در مورد بازگشایی مدارس باید به اولیاء حق انتخاب دهیم. خانواده هایی که مخالف حضور فرزندانشان هستند، برنامه های آنلاین داشته باشند و برای سایرین کلاس هایی که نیاز به حضور معلم در آن بیشتر است برگزار کنیم. یعنی تقسیم بندی کنیم. با ساعات کم و با حضور معلم ، پروتکل های بهداشتی نیز رعایت شود. حضوری یا آنلاین بودن مدارس را به عهده شورای مدارس بگذاریم. هرکدام از این نمایندگان، صاحب نظر، کارشناس و باتجربه هستند.

 

خبرهای مشابه

نظرات کاربران

ارسال نظر