روزی که خون شهیدان، شمعِ روشنیِ راه انقلاب شد

این حادثه که به «فاجعه هفتم تیر» معروف شد، تلاشی آشکار برای ضربه زدن به ساختار نوپای جمهوری اسلامی و حذف نیرو‌های مؤثر و اندیشمند آن بود. اما برخلاف تصور عاملان این جنایت، خون این شهدا نه‌تنها مسیر انقلاب را متوقف نکرد، بلکه به آن عمق، استحکام و انگیزه‌ای تازه بخشید.

شهید آیت‌الله بهشتی، به عنوان یکی از معماران فکری نظام، نماد عقلانیت، نظم و مدیریت انقلابی بود. همراهان او نیز هر یک از چهره‌های اثرگذار در عرصه‌های مختلف قضایی، اجرایی و فرهنگی بودند که فقدانشان ضایعه‌ای سنگین برای کشور به شمار می‌رفت.

با این حال، آنچه از هفتم تیر در حافظه تاریخی ملت ایران باقی مانده، صرفاً اندوه و فقدان نیست؛ بلکه تبدیل آن به نقطه‌ای از آگاهی، وحدت و ایستادگی است. ملت ایران در برابر این ترور کور، نه دچار تفرقه شد و نه عقب نشست؛ بلکه مسیر خود را با صلابت بیشتری ادامه داد.

امروز نیز یاد و نام شهدای هفتم تیر، تنها در قالب بزرگداشت‌های رسمی زنده نمی‌ماند، بلکه در مفهوم «پایداری بر اصول»، «وفاداری به آرمان‌ها» و «مقاومت در برابر ظلم» جریان دارد. آنان رفتند، اما اندیشه و راهشان همچنان در متن تاریخ این سرزمین جاری است.