غیبت مردی که امنیت و آرامش را معنا می‌کرد

به قلم حسن رئیسی_خبرنگار جام جم البرز

مردم‌داری در وجود او یک شعار نبود؛ یک باور ریشه‌دار بود. هر جا نامی از او برده می‌شد، خاطره‌ای از تواضع، شنیدن بی‌واسطه حرف مردم و تلاش بی‌وقفه برای رفع نگرانی‌ها زنده می‌شد. او به‌خوبی می‌دانست که امنیت بدون آرامش مردم معنا ندارد و آرامش بدون ثبات اقتصادی و معیشتی، پایدار نخواهد بود. به همین دلیل، نگاهش فقط به مرز‌ها نبود؛ دلش با سفره‌های مردم گره خورده بود.

پس از شهادت حاج قاسم، منطقه رنگ دیگری به خود گرفت. آتشی که دشمنان سال‌ها از شعله‌ور شدن آن ناتوان بودند، با ترور ناجوانمردانه او زبانه کشید. ناامنی، آشوب و بی‌ثباتی در منطقه بیش از پیش نمایان شد؛ گویی فقدان او، توازن را برهم زد. مردی که با تدبیر، اقتدار و عقلانیت، آتش بحران‌ها را خاموش می‌کرد، دیگر در میان ما نبود.

دشمن گمان می‌کرد با حذف یک انسان، مسیر مقاومت متوقف می‌شود؛ اما آنچه رخ داد، اثبات یک حقیقت بزرگ بود: حاج قاسم یک فرد نبود، یک مکتب بود. با این حال، نبودن او، خلأیی عمیق برجای گذاشت؛ خلأ فرماندهی که هم میدان را می‌شناخت و هم دل مردم را.

در ششمین سالگرد شهادت سردار دل‌ها، بیش از هر زمان دیگری می‌توان فهمید که چرا نام او هنوز در دل مردم زنده است. او برای مردم بود، با مردم ماند و برای امنیت، عزت و معیشت آنان جان خود را فدا کرد. امروز، هر آشوبی در منطقه و هر دلتنگی در دل مردم، یادآور این حقیقت است که حاج قاسم فقط یک فرمانده نبود؛ ستون آرامش یک منطقه بود.

یادش گرامی، راهش ماندگار.